Dag 2 op camping de Stjelp

Gepubliceerd 23 mei 2016 door draagmemmie

Ik had mijn laatste blog nét geplaatst en het idyllische plaatje werd ruw verstoord. De oudste twee kwamen terug in de tent en gingen onder de stortdouche. Tot zover ging het goed. En toen kwam het moment dat ze op bed moesten…

De jongste werd ziek. Huilen. Spugen. Niet willen of kunnen slapen. Hierdoor konden de oudste twee ook niet in slaap vallen. We zijn flink lang bezig geweest voor de rust ietwat was wedergekeerd. Ik vrees dat de andere campinggasten niet blij met ons waren 😉 Gelukkig werden ze rond middernacht rustig en konden ook wij gaan slapen.

De volgende ochtend werden we al vroeg wakker. De wallen hingen op onze knieën. De jongens waren moe. Dit was het moment om de doeken en dragers te voorschijn te halen. Ik was immers uitgenodigd als *draagmemmie*. De oudste in de buggy, de middelste in de onbu bij heit op zijn rug en onze baby in de doek bij mij op mijn buik. Ze waren zomaar in dromenland. Wat is dat dragen dan toch fijn!

Na een lange wandeling waarin de kinderen tot rust kwamen, liepen we terug naar camping de Stjelp. De jongens zaten vol hernieuwde energie. Wij niet. Onze baby voelde zich nog steeds niet lekker. We besloten om te vertrekken na het bezoek aan de jagers. Er was immers een festival gaande, waar we toch nog een beetje van mee willen maken. Maar op deze manier waren we toch ietwat op tijd thuis en kon onze baby wat meer rust krijgen.

De jagers waren rond het middaguur op camping de Stjelp. Ik ben er met de jongens heen gelopen, terwijl heitie de auto inpakte. De oudste vond het erg spannend. “Hebben ze ook schieters?” We hebben even gepraat met de jagers. Ik vond het erg interessant. Jagers schieten niet alleen wild, maar beschermen het ook. Onze oudste kreeg nog een mooie kleurplaat en was helemaal in zijn nopjes. Onze twee jongste boefjes waren duidelijk nog te klein.

En dan is het tijd om te gaan. De twee oudste boefjes krijgen nog een lekkere ijsco van Aline en zijn dolblij. “Ik wil wel vaker naar deze vakantie, memmie” zei mijn oudste. Onderweg in de auto vielen ze alle drie in diepe slaap. Rozig van het buiten spelen in het speeltuintje op de camping, van alle nieuwe indrukken en natuurlijk het slaapgebrek van de nacht ervoor.

We hebben, desondanks het fikse slaapgebrek, toch ontzettend genoten. Wát een gastvrijheid en vriendelijke mensen. Wát een fijne camping. Ruim, rustig en een fijn speeltuintje voor de kinderen. De omgeving, vlakbij de âlde Feanen, is prachtig. En de tent… Die is ge-wel-dig. Wát een beleving!

Lieve Alina en Menno, bedankt voor jullie gastvrijheid en goede zorgen. Hopelijk tot ziens

*draagmemmie*

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: