Archief

Alle berichten voor de maand september, 2016

zomerherfst

Gepubliceerd 30 september 2016 door draagmemmie

Wat afgelopen zomer niet echt wou lukken maakt deze ‘bijna-herfst’ wel weer goed. Liep ik afgelopen zomer nog zeer regelmatig met een regenjas of zelfs een winterjas aan, dat hoeft nu niet. Wat is het toch steeds prachtig weer geweest. En wat hadden wij geluk dat wij een weekje op vakantie mochten met dit weer.

Inmiddels wordt het wel iets frisser. De herfst staat toch echt voor de deur. De kinderen gaan bijna weer naar bed als het donker is en in de ochtend is het lastig opstaan. Ik heb zin om de kaarsjes weer aan te steken en een herfst-tafel te maken. Kastanje zoeken met bijna 30 graden vond ik overigens een zeer bijzondere ervaring!

De herfst is dit jaar bijzonder. We zitten nog buiten en genieten van het zonnetje. Al moet ik zeggen dat de temperatuur nu toch langzaamaan begint te dalen. Het zwembadje buiten heb ik nu toch echt maar weggedaan en de tuin opgeruimd en winterklaar gemaakt.

Winterklaar. De winter lijkt nog zo ver weg. Maar we zijn al herfst! Zo voelt het door het prachtige weer nog niet. Alleen de avonden zijn korter en de ochtenden zo donker. We vallen zo meteen ineens met onze neus in het rot weer. Brr dát zal wennen worden.

Net als de beestjes is mijn biologische ritme verstoord. Ik wil nog buiten zitten. Naar het strand. Barbecue-en. Voor mijn gevoel sta ik ergens in het begin van de zomer. Niet in het begin van de herfst. Maar het is toch echt herfst. Ik moet er aan geloven. Ik hoop maar dat het herfstweer nog flink lang weg blijft en dat we de winter starten met een dik pak ijs en heel veel sneeuw. Ja in die volgorde. Dan kunnen we de sneeuw van het ijs schuiven zodat we volop kunnen schaatsen. Want als ik érgens zin in heb, is het om mijn ijzers weer eens onder te binden. Om mijn kroost de ijzers onder te binden! Koek en zoopie. Wolkjes blazen met je adem. Een koude neus. Het verlangen naar een warm bad. Oeh, ik kan niet wachten. Maar eerst deze vervelende zomerherfst maar eens door zien te komen 😉

gif

Gepubliceerd 26 september 2016 door draagmemmie

Afgelopen week kwam me weer een artikel onder ogen; “De jongetjes van nu kunnen later moeilijk kinderen krijgen”

Ik schrik hier van. Ik heb er drie. En ik zou ze verschrikkelijk graag het leed van de medische malle molen willen besparen. Ik weet wat voor impact het heeft, die MMM. Het is verschrikkelijk heftig om iets wat zo mooi zou moeten zijn te zien veranderen in iets medisch.

Het artikel vervolgt dat de reden van de verminderde vruchtbaarheid bij jongetjes komt door het plastic en alle chemische stoffen die de kinderen binnen krijgen.. Het plastic in de magnetronmaaltijden (gelukkig die eten we niet) maar ook het plastic speelgoed. De plastic bedmatjes of douchegordijnen. De chemische stoffen die de fabriek gebruikt in nieuwe kleren. Pampers met chloorstoffen (maandverband ook trouwens.) Shampoo die vol zit met troep. Of denk eens aan de bespoten groenten!

Die kinderen krijgen nogal wat giftige stoffen binnen. Je schrikt er van! Officieel moet je een nieuw plastic stuk speelgoed minimaal 1 dag laten luchten voordat de ergste chemische dampen zijn vervlogen. 1 dag! Dit staat nergens beschreven. Bijna niemand die het weet. We geven het onze kinderen allemaal. Het is ook zo sneu om een pas gekregen cadeautje, waar het kindje onwijs graag mee wil spelen, nog even een dag aan de kant te zetten. Daarom kies ik steeds vaker voor houten speelgoed. Een stuk duurder in aanschaf, maar ik geef het wel met een prettiger gevoel aan mijn kinderen. (overigens is niet ieder stuk houten speelgoed gifvrij) Ik vind Grimms echt fantastisch mooi spul hebben!

Ik ga ook steeds meer over op biologisch. Biologisch eten, maar ook biologische verzorgingsproducten. Vooral voor de kinderen. Nu heb ik het geluk dat mijn schoonmoeder een biologische drogist heeft en mij goed kan adviseren, maar ook de trekpleister of de DA heeft meestal zulke producten. Ook hier betaal je vaak iets meer voor, maar wat levert het op de lange termijn op? De tandpasta vinden ze heerlijk en de shampoo prikt niet in hun oogjes.
Qua pampers ben ik nog zoekende. Ik probeer over te gaan op wasbare luiers (nee, niet zoals vroeger met zo’n hydrofiele luier etc) tegenwoordig heb je hele leuke broekjes. Maar goed, deze zijn zo onwijs duur in aanschaf (keer 3) dat ik daar nog even voor moet sparen!

Mijn kinderen krijgen thuis geen gewoon snoep. Wel veel fruit. Ik probeer het zo gezond mogelijk te houden. En heus, eens een keertje vind ik niet erg, daar zal ze echt niets van overkomen. Maar gekeken naar de langere termijn vind ik het belangrijk om ze zo gezond mogelijk eten te geven.

Gelukkig was het grootste gedeelte van het artikel niet van toepassing op mijn kinderen. Wij proberen al zo bewust mogelijk om te gaan met datgene wat ze binnen krijgen, maar we kunnen nog veel verbeteren.

Nu zullen veel mensen mij wederom een hippie vinden. Een mafketel op geitenwollen sokken en een gebreide onderbroek. Maar ik vind het belangrijk om mijn kinderen zo gezond mogelijk op te voeden. Bewust te zijn over de keuzes die we maken omtrent onze kinderen. En er zit natuurlijk ook een stuk eigenbelang bij. Ik wil over zo’n 25 jaar natuurlijk ook beppe worden 😉

 

Wat doe jij qua gezondheid voor je kinderen?

blends

Gepubliceerd 16 september 2016 door draagmemmie
Blends
Je kunt in draagdoekenwereld te kust en te keur. Er is zo veel mogelijk. Zo veel te koop. Voor iedere portemonnee wat wils. Je hebt natuurlijk (heel grofweg gezegd) de draagzakken en de doeken.
Ik zal nu verder in gaan op de doeken. Want ook hierin heb je weer heel veel verschillende mogelijkheden.
Ten eerste is er verschil tussen de rekbare en de geweven doek. De rekbare doek, of de tricot slen is (het woord zegt het al) rekbaar. Er zit rek in de stof. Er is maar een knoop mogelijk, de PWCC. Maar ook de rekbare doek laat ik links liggen als het gaat om blends.
Blends, wat zijn dat nou eigenlijk. Wat betekent het?
Het doelt op de samenstelling van de geweven draagdoek. Je hebt de meest gangbare geweven draagdoek met 100 procent katoen, maar je hebt ook doeken met linnen, met repreve, met wol, met hennep, met bamboe, met zijde, enz. De draagdoek bevat over het algemeen katoen, maar wordt gemengd met een blend. Dus 60% katoen en 40% linnen. Of 70% katoen en 30% wol. Maar ook 50% katoen, 25% linnen en 25% wol. Ik noem maar wat. Deze samenstellingen noem je blends. Iedere samenstelling heeft zijn eigen eigenschappen. Als je katoen met linnen en wol mengt kun je je voorstellen dat je van al deze drie zo hun eigenschappen zult terug zien of voelen.
Deze blends kun je onder verdelen in verschillende prijsklassen. Denk aan de gewone goedkopere schapenwol of de duurdere kasjmier, alpaca of yak-wol. Je kunt je voorstellen dat een doek met de duurdere stofsoorten ook flink prijziger zijn. Sommige zijn duizenden euro’s!
De samenstelling van de doek bepaald ook hoe de doek draagt. Om álle blends te beschrijven is heel veel werk, dus ik zal hier de meest voorkomende benoemen.
Overigens heeft de blend (niet altijd) iets te maken met de draagkracht van een doek, dit heeft mijn inziens ook veel met de dikte/ zwaarte* van de doek te maken.
Katoen
Een allrounder binnen de draagdoek. Geschikt voor peuters en pasgeboren kindjes. Hoe zwaarder de doek, des te sterker hij is. Deze doeken zijn sterk en slijten niet snel. Ze zijn gemakkelijk in de omgang, ze kunnen in de wasmachine en (soms) in de droger. De meeste draagdoeken zijn gemaakt van 100% katoen. Katoen is vocht absorberend en koel.
Linnen
Vaak zijn dit nog iets sterkere doeken. Ik gebruik zelf graag linnen doeken bij mijn zwaardere peuter. Maar ook hier geldt dat de dikte van de doek ook van belang is. Linnen in de doek, betekent net als bij kleding, dat de doek luchtig is. Linnen wordt gebruikt in combinatie met katoen, waarbij het katoen qua percentage vaak iets overheerst. Linnen draagdoeken kunnen in het begin erg ‘stug’ zijn. Dit betekend dat ze niet heel makkelijk knopen. Hoe meer je de doek gebruikt, des te soepeler hij wordt.
Hennep
Hetzelfde idee als bij linnen. Hennep staat bekend om zijn draagkracht. In de doek zie je vaak oneffenheden. Dit hoort bij een draagdoek met hennep.
Bamboe
In combinatie met katoen is dit een hele zachte draagdoek. Heel erg fijn bij kleine baby’tjes. Een draagdoek met bamboe is vaak wat dunner, luchtig in de zomer, maar het vereist wel een nette knooptechniek. Daarnaast is bamboe antibacterieel en heeft het vaak een mooie glans.
Wol
Wol is temperatuur- regulerend; koel in de zomer en warm in de winter. Net als bij kleding kan een wollen draagdoek kriebelen. Dit verschilt per merk en welke soort wol er gebruikt wordt. Wol is vaak erg zacht en geschikt voor kleine kindjes. Wol vormt zich heel erg mooi naar het lichaam, meer dan katoen. Een wollen doek is echter wel bewerkelijk. Er wordt aangeraden deze op de hand te wassen en de doek nooit uit te wringen ivm het vervilten van de doek.
Zijde
Deze doeken komen vaak al erg zacht uit de verpakking. Doeken met zijde zijn meestal wat gladder wat weer een speciale knooptechniek vraagt. De stof glijdt wat meer. Zijde is heel zacht. De doek glanst vaak mooi.
(Bourette zijde is een zijdesoort met meer structuur, deze glanst minder. Hij gripvoller en meer geschikt voor peuters)
Repreve
Deze stof wordt gemaakt van gerecyclede PET-flessen en bevat geen BPA. Via een speciaal proces worden deze flessen omgezet in repreve vezels die weer verwerkt worden in garens. Repreve is zacht, soepen en temperatuur- regulerend.
Tencel
Dit wordt gemaakt van puur natuurlijke houtcellulose. Het is zo zacht als zijde, heel sterk en makkelijk in de omgang. Het is temperatuur regulerend en vocht absorberend.
Zoals je kunt zien is er heel veel mogelijk. Een draagdoek is niet zomaar een doek. En als je het eenmaal een beetje in de gaten hebt, werkt het zoeken naar jouw ideale draagdoek enorm verslavend en heb je voor je het weet, net als ik, een enorme ‘stash’. Een grote verzameling doeken.
*draagmemmie*
* De dikte/ zwaarte van een draagdoek kun je aflezen in gram/cm. Hoe dikker de doek, hoe meer gram er per cm staat.

HSP

Gepubliceerd 6 september 2016 door draagmemmie

Ik schreef afgelopen week over mijn oudste zoon. Mijn Hoog sensitieve zoon, afgekort HSP-er.

Nu komt dat mij niet geheel onbekend voor. Ik heb het zelf ook. Of ik kan beter schrijven; ik bén het zelf ook. Gevoelens van anderen komen bij mij binnen. Ik voel hun gemoedstoestand. Ik voel de sfeer. Alles komt bij mij binnen. Als een ander huilt, huil ik makkelijk met diegene mee. Als iemand lacht, word ik blij. Maar als iemand droevig is, voel ik dit als mijn eigen verdriet

Als mijn man chagrijnig is, word ik het ook. Als ergens een nare sfeer hangt, word ik naar. Maar als iemand intens blij is, voel ik dat ook. Dat zijn momenten die energie geven.
Ik ben, ook door mijn reuma, altijd moe. Maar ik kom er steeds meer achter hoe vermoeiend het is om HSP-er te zijn. Een avondje naar de kroeg is voor mij een uitputtingsslag; al die emoties en gevoelens in een ruimte, aaargh. Ik doe het ook liever niet .

Aan de ene kant fijn dat je kan voelen hoe een ander zich voelt, maar ik vind het vooral erg lastig. Ik ben er nog maar pas achter dat ik de emoties van een ander zo sterk voel dat het lijkt alsof het mijn eigen zijn. Heel verwarrend. Want wat voel ík nou écht? Is het mijn emotie, of die van de ander die ik oppik?

Zo ervoer ik lange tijd spanning bij een bepaald persoon. Lang dacht ik dat dit aan mij lag. Ik stond er niet bij stil dat de ander de spanning genereerde en dat ik deze oppikte. Toen ik dat eenmaal in zag ging er een wereld voor me open. Het lag niet aan mij. De ander had een probleem, niet ik.

Zo langzaamaan kom ik er steeds meer achter wat het in houdt, dat hsp. Het is niet zweverig of raar. Er zijn heel veel mensen die dit hebben. Het is soms lastig. Maar het is ook om te buigen naar een kracht. Ik hou mezelf graag voor dat ik nog volop in dat proces zit. Dat ik leer om te gaan met HSP.

.

En dan heb ik ook nog drie kinderen, alle drie ook gezegend met HSP kenmerken. Wat betekent dat ik hun aanvoel, maar zij mij ook. Dat we alle drie van slag zijn na een ‘gezellige middag’ met vrienden en familie. Dat is op zijn zachtst gezegd wel een lastig. Ik weet zelf nog niet goed hoe hier mee om te gaan. Hoe kan ik het hun dan leren?
Maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Samen staan we sterk

Onze HSP-er gaat voor het eerst naar school.

Gepubliceerd 3 september 2016 door draagmemmie

Het is zover. Mijn oudste mag naar school. De eerste week hebben we er inmiddels op zitten.

Dinsdag loop ik met mijn oudste naar school. Beide met een knoop in onze maag. We zijn zenuwachtig. Mem misschien nog wel meer dan zoonlief. Weer een fase in het loslaten. Weer een stapje dichterbij het groot worden.

We stappen het lokaal binnen. De juf zit al te wachten. We zoeken het stoeltje met zijn naam en kijken het lokaal rond. De zenuwen bereiken bij mijn zoon een hoogtepunt. Hij wordt boos. Het wordt hem te veel. Hij wil niet. Alles is stom. Ik leg uit dat ik bij hem blijf. De rest van de kinderen druppelen binnen en als iedereen er is start juf de dag.

Mijn zoontje laat van zich horen. Het zitten op een stoeltje is lastig. Maar wat ben ik trots op hem als hij een ander kindje gaat troosten als deze zijn papa mist. En nog trotser ben ik als hij het woord durft te nemen in de kring. Hij is niet verlegen. Als de kat uit de boom is gekeken besluit ik dat ik wel kan gaan. Ik overleg met mijn zoontje en hij vindt het ok. Zolang heitie hem maar komt ophalen.

Ik loop naar huis. Hopende dat hij het leuk zal hebben. Dat hij vriendjes en vriendinnetjes zal maken op school. Dat hij zich gedraagt. Dat laatste is voor hem wel eens lastig, vooral thuis.

Ik tel de uren totdat heitie hem mag halen. Zit vol smart op hem te wachten. Als hij dan eindelijk door de achterdeur komt zie ik het al. Hij is trots en blij, maar ook totaal overprikkeld. Op mijn vraag of het leuk was, krijg ik een keihard “Nee” gevolgd door een driftbui waar je u tegen zegt. Dit was niet hoe ik hoopte dat hij thuis zou komen, maar stiekem had ik het wel verwacht. Hij is zo gevoelig. Een echte HSP-er. Grote veranderingen zijn voor hem heel lastig. Zijn kleine koppie kan dat niet verwerken.

De hele week roept hij dat hij niet naar school wil. Eenmaal op school is het goed. Thuis daarentegen… Driftbui op driftbui volgen elkaar op. Zijn taalgebruik is in een keer drastisch veranderd. Hij vloekt en tiert. Alles is een ‘stom rotding’. Mem is stom. School is stom. Mijn hart breekt. Arm klein mannetje, is het zo overweldigend voor je?

Op vrijdag bereiken we het hoogtepunt. De klassen worden samengevoegd, er is een andere juf en ik heb hem hier niet op voor kunnen bereiden. Hij komt helemaal overstuur thuis. Huilen. En ik kan niks voor hem doen. Alleen maar vast houden. School moet straks toch echt. Na zijn drift- en huilbui valt hij in slaap. Hij slaapt die middag 4 uren. Het ergste is geweest. Nu twee dagen bij komen.

Ik bespreek het met meerdere mensen. “Gelukkig” is hij niet de enige die dit heeft. Het is echt wennen voor die ukkies. Ik besluit om hem voorlopig nog aan te kijken, maar óók om hem op vrijdag nog thuis te houden. Die dag is toch echt een dag te veel…

Lief klein mannetje. Ik hoop dat je snel je draai vindt. Dat je went aan school en dat je al die prikkels leert te plaatsen. Maar ik herken het ook zo verschrikkelijk. Mem is net zo.

 

 

HSP betekent Hoog Sensitief Persoon. Later hierover meer