Archief

Alle berichten voor de maand februari, 2017

Smeerbare deodorant

Gepubliceerd 22 februari 2017 door draagmemmie

 

Terwijl ik op verjaardagsvisite ben, spiek ik eventjes op mijn telefoon. Slecht, ik weet het… En daar zie ik dat ik getagd ben door dragenenzo. Oei, wat spannend. Had ik meegedaan aan een win-actie? En terwijl ik dat denk, schiet me te binnen dat ik had gereageerd op een oproep om een blikje deodorant te testen. En ja hoor, ik ben uitgekozen. Yesss. De andere visite kijkt me even gek aan, als ik mijn vreugdekreetje slaak. Als ze dan horen waarom ik zo blij ben, kijken ze me helemaal gek aan. Een blíkje deodorant…

 

Nu hoor ik je bijna denken. Een blíkje deodorant? Jazeker. Een blikje deodorant van ‘we love the planet’. Een smeerbare deodorant die goed is voor jezelf én voor het milieu. Verpakt in een onwijs leuk blikje dus. Alleen daarom zou je het al willen hebben. 100% natuurlijk, zonder synthetische vervuilende ingrediënten die slecht zijn voor jezelf en het milieu. De crème bestaat uit een combinatie van kokosolie, bijenwas en maiszetmeelpoeder. Volgens de website van ‘we love the planet’ zorgt het zuiveringszout voor het neutraliseren van de zweetgeur.

 

In mijn ogen, hoort een deodorant ook een beetje geur te geven. De blikjes kun je in 5 verschillende geuren krijgen. Ik mag de ‘original orange’ gaan testen.  Daarnaast zijn de geuren ‘sweet serenity’ ‘lovely lavender’ ‘forever fresh’ en ‘mighty mint’  ook verkijgbaar.

 

Ik lig een paar dagen plat voor de brievenbus. Ik ben zó benieuwd.  Zou het wat zijn? We zijn in ons gezin erg zoekende naar gezondere en alternatieve producten. Shampoo zonder SLS. Wasbare luiers. In plaats van plastic, houten  (Grimms) speelgoed. Er wordt heel wat af geëxperimenteerd. Het ene vinden we prettig, het andere iets minder. Het een is ook makkelijker haalbaar, dan het andere.  Je bent zo’n spuitbus zo gewend. Zou ik het veel gaan gebruiken, of pak ik toch liever een spuitbus? Hoe zou ik de geur vinden? Hoe lang doe je met zo’n blikje? Want eerlijk gezegd vind ik de prijs niet gering. (11.50 per blikje) Dat was eerlijk gezegd de enige reden dat ik zelf nog niet zo’n blikje had gekocht…

 

Na een paar dagen zeer ongeduldig wachten, is het dan eindelijk daar. Mijn eerste blikje smeerbare deodorant. Zodra de drie musketiers liggen te slapen, huppel ik naar boven; de badkamer in. Telefoon mee, om te kijken of ik enigszins charmante foto’s kan maken. Ik doe het dekseltje open en ruik inderdaad een  milde mandarijn\ sinaasappel-geur. Lekker! Niet té overheersend, maar lekker fris.

 

De deodorant is wat korrelig, ik had meer een crème a la nivea verwacht. Des al niet te min smeert het goed uit.  Het is even zoeken hoeveel ik nodig heb. Ik gebruik een vingertop per oksel. Als ik uitgesmeerd ben, komt de échte test. De kinderen worden wakker.

 

Vandaag is het vakantie, dat betekent dat ze alle drie thuis zijn. We hebben bedacht om met de trein te gaan reizen. De deodorant gaat zijn uiterste proef door staan. Want als deze mama ergens klotsende oksels van krijgt is het wel reizen met het ov met haar drie musketiers. Ik heb de kinderen nog erg jong (vier, twee en één) en luisteren is niet hun sterkste kant. Alle drie een andere kant op rennen wel. Hun hobby is mama de stuipen op het lijf jagen en als dat niet lukt kunnen we haar op zijn minst een paar flinke klotsende oksels bezorgen.

 

En als mijn drie musketiers na een dag rennen, vliegen en een dag vol plezier eindelijk in hun bedjes liggen te slapen,plof ik op de bank. Ik snuffel even onder mijn oksels. Ik ruik nog steeds mandarijntjes. Wauw! En dat na een middag topsporten, euh moederen! Ik ben erg enthousiast over deze deodorant en zal het in de toekomst vaker halen.  

 

Voor alle moeders

Gepubliceerd 12 februari 2017 door draagmemmie

Voor alle moeders

die zuchtend op de bank ploffen als hun kroost eindelijk op bed ligt. Die zo verschrikkelijk moe is na een dag puin ruimen dat zelfs nadenken te veel moeite is. Die zo graag vol energie hun dag door zou willen komen.

Voor alle moeders

die hun lijf niet meer terug kennen na het dragen van hun kinderen. Die zo hun best doen om weer ‘in shape’ te komen omdat de maatschappij dat van hun lijkt te verlangen.

Voor alle moeders

die zich geen mama maar agent voelen. Die proberen harmonie in hun gezin te houden, maar niet kunnen voorkomen dat hun kinderen ruzie maken. Die haar kinderen liever geen straf geeft, maar soms even niet meer weet hoe het anders moet.

Voor alle moeders

die zo ontzettend hun best doen om een goede moeder te zijn maar het gevoel hebben te falen. Die naast goede moeder ook nog een goede dochter, vrouw, vriendin, collega, etc proberen te zijn.  Die stille tranen huilen omdat het nooit goed genoeg is

Voor alle moeders

die wel eens uit onmacht schreeuwen naar hun kind en zich daarna schuldig voelen. Die niet meer weet hoe het verder moet. Die het huis wel eens gillend willen verlaten.

Voor alle moeders

die de wanhoop wel eens nabij zijn. Die proberen om alle ballen in de lucht te houden, maar avonds de frituurpan aan doen omdat het maken van een warme maaltijd niet lukte. Die soms niet weet hoe ze haar huis schoon moet houden en ondertussen ook nog de kinderen aandacht wil geven.

Lieve moeders

je bent goed genoeg

je bent belangrijk

je bent het waard

Maar bovenal; je bent niet alleen!

Je bent goed genoeg. Je doet je best. Je bent de held van je kinderen. Zij vinden je prachtig. Voor hun is er geen mooiere en betere mama dan jij.

Voor je kinderen is er niemand belangrijker dan jij. Ze kunnen niet zonder jou. Jij geeft ze hun eten, alle liefde om te groeien. Jij leert ze hun lessen en bent er om ze op te vangen.

Jij bent alle liefde die je krijgt dubbel en dwars waard. Je bent prachtig. Voor elk pondje extra hebben zij meer om van je te houden, meer ruimte om tegen aan te kruipen. Voor elke keer dat je schreeuwt kunnen zij het je vergeven en blijf je toch hun held. De keren dat ze hun straf geeft, zullen ze zich herinneren dat jullie het altijd uitpraatten.  De knuffels blijven ze bij. De liefde die je geeft is het aller belangrijkste.

Bedenk je dat het een fase is. Een drukke, chaotische, idiote fase. Een fase van vermoeidheid en frituurpannen. Een fase van puin ruimen en ruzie’s sussen. Een fase van schreeuwen en huilen. Een fase van plakhandjes op het behang en lekkere kleffe kusjes op je neus. Een fase van de bewonderende blikken van je kinderen omdat mama álles kan. Een fase van stralende oogjes als mama thuis komt.   Een verschrikkelijke hectische  maar mooie fase. Waarschijnlijk ga je het missen als je kinderen uit huis zijn.

En weet je, je bent niet alleen. Alle moeders gaan door deze fase. Alle moeders zijn moe, soms wanhopig of moeten huilen. In elk huis met kleine kinderen is het regelmatig een bende, wordt de frituurpan aangezet en is het niet overal schoon. Laten we eerlijk zijn. Moeder zijn is de mooiste maar ook zwaarste baan die we ooit hebben gehad.   We doen allemaal ons stinkende best en weten dat we ook gaan falen.  Dat mag. Falen is ok. We zijn moeder, maar ook mens. Wees niet te streng voor jezelf. Je bent goed genoeg