Archief

Alle berichten voor de maand december, 2017

It’s beginning to look a lot like Christmas

Gepubliceerd 23 december 2017 door draagmemmie

Overal waar je gaat, zie je kerstbomen, ballen, Kerstmannen, en eten. Heel veel eten. De winkels draaien ook dit jaar weer een mega omzet op de dagen voor kerst. Iedereen haalt nog even wat extra’s.┬á Heel Nederland gaat gourmetten en eet rollade (wij ook) en, omdat we met Sinterklaas nog niet genoeg hebben gekregen, doen we ook nu nog een paar cadeautjes. Het lijkt en voelt bijna als een algehele hysterie. Wat jammer dat het niet sneeuwt, als bevordering van de sfeer.

Hier wordt er volop naar de kerst toegeleefd. “Wat eten we?” en “Hoe lang duurt het nog?” zijn favoriete vragen, maar de belangrijkste vraag is; “Krijgen we cadeautjes”
Ik heb nog een paar kleine dingetjes gehaald om onder de boom uit te pakken, en dat weten de jongens. Ze kunnen niet wachten! We kijken enorm uit met het samenzijn met onze familie. Het spelen met ons lieve nichtje, het gek doen met ooms en het knuffelen met Pake, Beppe, Opa en Oma.

Maar stiekem kunnen de drie musketiers niet wachten tot de kerst voorbij is. Want dan begint het echte werk.. Vuurwerkdag!!! Oftewel oud en nieuw. Dan gaan we overdag naar het carbid-schieten en mogen ze vlak voor het slapen gaan nog even knallen. (wees maar gerust, wij hebben van dat hele softe kindervuurwerk;) )
En dan maken we ze midden in de nacht wakker om samen met ons naar het vuurwerk te gaan kijken.
Dat mem, uit traditie die dag oliebollen gaat bakken, kan ze niet zoveel schelen. Dat we samen gaan eten, doet ze niks. Voor hun is maar 1 ding belangrijk; VUURWERK. Gelukkig houden ze niet heel erg van de enorme knallen maar genieten vooral van het siervuurwerk.

Ik geniet omdat zij zo genieten. Ik hou van hun verwonderde gezichtjes bij de kerstboom als ze zichzelf in een kerstbal ontdekken. Ik vind het heerlijk om met mijn kinderen hun kerstvieringen op school mee te mogen maken. Hun glunderende koppies, het genieten. Zij voelen kerstmis nog echt. Prachtig hoe mijn oudste het verhaal van kindje Jezus beleeft. Hoe mijn middelste het zo enorm fijn vindt dat Mem en zijn kleine broertje kerst met hem op school komen vieren. Het waren enorm drukke dagen, deze laatste schooldagen van het jaar. Helemaal omdat ik gedeeltelijk gevloerd werd door een buikgriep. Gelukkig was ik op tijd weer op de been (er moet meer voor nodig zijn om deze mem het kerstfeest te laten missen ­čśë ) en konden we heerlijk samen zijn.

De kerstdagen zijn he-le-maal vol gepland. Vol met eten, familie en leuke dingen. Het is maar goed dat het vakantie is van we kunnen die dagen daarna wel gebruiken om even bij te komen. Maar oh, wat hebben we er een zin in:)

Helaas kwam ik ineens tot het besef dat de feestdagen niet voor iedereen leuk zijn. Sommige kunnen het gewoon niet betalen, al die versiering, het extra eten en cadeautjes. Andere mensen zijn alleen. Pas gescheiden en alleen met de kinderen. Of de kinderen zijn bij de ex-partner. Weer anderen zijn een dierbare verloren, of zijn ziek. Ook denk ik aan de familie van de vermiste Remon uit Leeuwarden. Voor al deze mensen zijn de feestdagen niet zo feestelijk. Zij voelen nog extra het gemis van dierbaren om hun heen. Deze dagen zijn nog oorverdovender stiller dan anders. Het is misschien een druppel op de gloeiende plaat, maar ik denk aan jullie… Ik hoop dat er ook voor jullie in deze dagen een paar lichtpuntjes mogen zijn.

Ik wens iedereen dan ook fantastische, maar bovenal, liefdevolle kerstdagen en een heel gelukkig 2018. Dat al je wensen maar uit mogen komen