geluk

Gepubliceerd 20 januari 2018 door draagmemmie

Geluk, wat wordt er veel over geschreven. Wat wordt het nagejaagd en veel besproken.
Maar wat is dat geluk, en hoe wordt je het in vredesnaam? Is het te vinden? Of heeft de een meer geluk dan de ander? En wat doet het met je kind als je zegt: “ach, als je later maar gelukkig wordt”

Ik vind het een fascinerende materie. Wat maakt de ene mens nou wel gelukkig en de ander juist niet. Wat is het dat jij gelukkiger bent (of juist niet)dan de ander? Of wat maakt het dat de een wél depressief wordt en de ander niet?

Er zijn veel onderzoeken naar gedaan. En wat blijkt: alleen geluk nastreven is niet voldoende. Een mens heeft het nodig om zich nuttig te voelen. Het idee te hebben dat hun leven waardevol is. Een mens heeft een doel nodig. Het puur nastreven van geluk brengt ook alleen maar frustratie met zich mee. Helemaal als dit niet lukt.

Ik betrek de onderzoeken, uiteraard, op mezelf. Het hebben van een doel in mijn leven klinkt heel groot. Ik zie mezelf al een gigantische bucketlist afwerken. Totdat ik bedenk dat ik helemaal geen groot of gek doel heb. Waar ik mijn nut in dit leven uit haal is het zijn van een goede liefdevolle moeder voor mijn kinderen. Niet meer, niet minder. Een mooi en vrij groot doel vind ik. Ik wil ze een fantastische jeugd bieden waarin ze alle kansen krijgen om zichzelf te ontdekken en te ontplooien. En ik hoop dat ik ze daarmee een basis mee geef waardoor ze gelukkige volwassen mannen worden.
Daar heb je het woordje “gelukkig” weer. Ik vind dat enorm lastig. Verwoord het bewust niet naar mijn zonen toe. Dat is nogal een streven, en ik wil het ze niet opleggen. Ze moeten niet denken dat als ze niet gelukkig (genoeg) zijn, ze hebben gefaald. Absoluut niet! Misschien kan ik het woordje ‘gelukkig’ beter vervangen door het woordje ‘tevreden’. Tevreden is immers ook mooi. Wees tevreden met de dingen die je hebt. Leer waarderen wat je wel hebt en kijk niet naar wat je niet hebt. Kijk niet naar wat anderen doen, maar volg je eigen pad. Dát wil ik mijn kinderen mee geven. En waarschijnlijk zullen ze met die basis gelukkige mannen worden. Dat blijf ik hopen.

Nog een doel is dat ik mensen wil raken met mijn verhalen. Mensen laten weten dat ze niet alleen zijn. Dat er iemand is die iets soortgelijks heeft meegemaakt, die er voor hun wil zijn. Mensen verbinden, liefde laten voelen. Ik vind dat er zoveel ellende is, zoveel boosheid en verdriet. Ik wil met mijn verhalen de wereld een beetje mooier maken. Een nobel doel lijkt me, waar ik hard mee aan de slag ga door regelmatiger een blog te plaatsen. Verhalen met een lach en een traan.

Ik voel me momenteel erg gelukkig. Terwijl ik er niks voor doe. Ik haal veel geluk uit het geluk van mijn kinderen. Hun blijdschap maakt mij blij. Hun enthousiasme steekt mij aan. Alles loopt hier lekker en we zijn tevreden. We genieten van de kleine dingen. Daar zit voor mij het geluk in. Ik hoef geen flitsende carrière of veel geld. Doe mij maar het thuis zijn met de kinderen. In plaats van een drie sterren restaurant vinden wij het pannenkoekschip ook fantastisch en een kampeervakantie vinden we net zo leuk (misschien nog wel leuker) dan een dure cruise.

Kortom geluk, een ongrijpbare materie. Je bent het of je bent het niet. Je kunt nog zo veel geluk hebben, maar compleet ongelukkig zijn. Je kunt onnoemelijk tegenslagen te verduren krijgen en toch gelukkig zijn. Volgens mij zit de sleutel in tevredenheid. Het tevreden zijn met wat je hebt. Waarderen wat je hebt.
Geluk kan er zijn en zo weggevaagd worden. Het is breekbaar en groots. En ongelukkig zijn is nodig om te ervaren wat geluk is. Er is zo veel over geschreven. Het is prachtig en beangstigend. Ik ben dolblij dat ik het vermogen bezit om gelukkig zijn. Ik heb een ongelukkige periode gehad, een periode die nodig was om in te zien wat ik heb. De mensen die mij destijds veel verdriet hebben gedaan bedank ik voor de lessen die ze me hebben geleerd. Op deze manier kon ik mijn eigen pad kiezen en heb ik geleerd wie er voor mij toe doet. Wat ik belangrijk vind en waarom. Ik ben dankbaar dat ze in mijn leven zijn geweest. Wat geweest is, is geweest en ligt achter me en blijft daar. Ik kan vergeven, maar vergeten doe ik niet. Hoe moet ik anders mijn lessen leren? Het betekent ook niet dat ik deze mensen weer in mijn leven wil, in tegendeel. Mijn leven is mooi zonder. Maar ik laat het los.

Loslaten is volgens mij ook een weg naar geluk. Verdriet kan je tegenhouden. Kwaadheid of teleurstelling ook. Als je dit loslaat voel je je bevrijd. Kun je je geluk omarmen. Ik vind loslaten moeilijk, heb dat echt moeten leren. Totdat ik heb ervaren dat het me helpt om verder te gaan. Toen ik losliet gingen er nieuwe deuren open. Begon de liefde weer te stromen en werden blokkades opgeheven.

Het leven is mooi. Ook de vervelende dingen. Het vormt je en maakt jou jou. Ieder leven is uniek en iedere vorm van geluk is dit ook. Heel cliché maar geluk haal je écht uit de kleine dingen.

Waarin zit voor jou het geluk?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: